Bataqlıq cəsədləri: qızı qətlə yetirsələr də, 100 illərdir cəsədi çürüməyib

Şimali Avropanın dərinliklərində əsrlərdir bir pıçıltı eşidilir. Bu səslər bu gün də Şimali Avropada ən sirli hadisələrdən biri hesab edilir. Min illər əvvəl Şimali Avropanın bir çox ölkəsinin ən rütubətli ərazilərinə atılan meyitlər bu gün elm adamlarının ən çox araşdırdığı mövzulardan biridir. “Bataqlıq cəsədləri” adlanan bu cəsədlərin niyə və hansı məqsədlə oraya atıldığı bəlli deyil. Ən maraqlısı odur ki, min illər sonra bataqlıqdan çıxarılan meyitlər çürüməyib.

Reyting.az-ın məlumatına görə, “Bataqlıq cəsədləri” və ya bataqlıq mumiyaları adlanan cəsədlərin təxminən 7000 il əvvələ aid olduğu güman edilir.

Bu günə qədər Avropanın müxtəlif yerlərində bataqlıqlardan minə yaxın cəsəd tapılsa da, 1897-ci ildə holland işçilər tərəfindən bataqlıqda aşkar edilən “Yde Qızı” hekayəsi tam fərqlidir.

Təqvimlər 2 may 1897-ci ili göstərirdi. Hollandiyanın Yde kəndi yaxınlığında işləyən iki fəhlə gəzintiyə fasilə verərkən qəfil yaxınlıqdakı gölməçədə nəsə görüblər. Son dərəcə qorxulu şey birdən suyun səthinə çıxıb. Deformasiyaya uğramış və qaralmış cəsəd, od rəngli saçları ilə işçiləri inanılmaz dərəcədə qorxudub və işçilər nə edəcəklərini bilməyiblər.

Boynuna dolanan ip və körpücük sümüyünün yanındakı bıçaq yarası həmin qızın öldürüldüyünü göstərirdi. İşçilər “Yde Qızı” ilə qarşılaşdıqdan 9 gün sonra bölgənin meri qızla bağlı bütün tapıntıları toplayıb və Drents Muzeyinin rəsmilərinə araşdırma aparmağa icazə verib.

Mütəxəssislərin araşdırması on illərlə davam etsə də, nəhayət “Yde Qızı” haqqında məlumat tapıblar. “Yde Qızı” eramızdan əvvəl 54 və eramızın 128-ci illəri arasında ölüb və 16 yaşında olub.

Mütəxəssislərin fikrincə, boyu 1,50 metrdən çox olmayan “Yde Qzı” ritual nəticəsində öldürülərək ora atılıb. Xüsusilə 1800-cü illərdə texnologiya bu cür tədqiqatlar aparmaq üçün uyğun deyildi. Buna görə də “Yde Qız” haqqında əsl məlumat çox uzun müddətdən sonra əldə edilib.

“Bataqlıq cəsədləri” ilə bağlı iki nəzəriyyə var idi:

Birincisi, bu cəsədlərin cinayətkar insanlara aid olması idi. Nəzəriyyə ondan ibarətdir ki, məhkum edilmiş cinayətkarlar və zinakarlar minlərlə il əvvəl bu şəkildə cəzalandırıla bilərdilər.

İkinci nəzəriyyə budur ki, bu ölüm yolu bir ənənə ola bilərdi. “Yde Qızın” saçlarının bir hissəsi qırxılmış və kəsilmişdir. Bu, orta əsrlərdə xəyanət etmiş qadına cəza sayılırdı.

Amma araşdırmalara görə, “Yde Qızı” subay idi və xəyanətdə ittiham olunmaq üçün çox gənc idi. Bütün nəzəriyyələr “Yde Qızın” necə öldüyünə dair dəqiq məlumat verməsə də, bu cəsədin min illər boyu qorunub saxlanması böyük bir möcüzə sayılır.

“Yde Qız” bataqlıqdan çıxdığı ilk günkü kimi idi, lakin oksigenə məruz qaldıqdan sonra cəsəd tez parçalandı. O, indi Hollandiyanın Assen şəhərindəki Drents Muzeyində onun hekayəsini dinləmək üçün qonaqlarını gözləyir.

Avropanın ən müəmmalı hadisələrindən biri olan “Bataqlıq cəsədləri”ni maraqlı edən bir çox element var. Xüsusən də meyitlərin günümüzə qədər gəlib çatmasının sirri çoxlarını maraqlandırır.

“Bataqlıq cəsədləri”nin toxunulmaz şəkildə qalmasının sirri əslində sfagnum adlanan bir növ qara mamırdır. Sfagnum bakteriya metabolizmasını maneə törədən polisaxaridləri sərbəst buraxaraq dəri, ağac, xəz və tekstil kimi üzvi materialların çürüməsinin qarşısını alır və qalıqların yüzlərlə, hətta minlərlə il saxlanılmasını təmin edir. Oksigen çatışmazlığı olan bataqlıqlar, bakteriyaların çoxalmasının qarşısını alan bir mühit yaradaraq “sfaqnuma” kömək edir ki, bataqlıq cəsədləri bu günə qədər çürüməsinlər.

Şimali Avropanın bataqlıq cəsədləri “Yde Qızı” ilə məhdudlaşmır. Bu gün Şimali Avropanın bir çox bataqlıqlarında cəsədlər tapılıb. Aydındır ki, çıxmağa davam edəcək. Bəzilərinə görə cəza, bəzilərinə görə ənənənin məhsulu olan bu ölüm forması mütəxəssislər tərəfindən araşdırılmağa davam edir.

ELÇİN

Ana səhifəyə dön