Şəxsi mənafe ailəmiz, milli mənafe cəmiyyətimizdir. Çoxumuz ailəmizi yaxşı və sağlam saxlamağa, təmin və tərbiyə etməyə, düzgün yönləndirməyə, qorumağa çalışırıq. Ancaq başqalarına biganəyik. Başqalarının işsizliyi, pis yaşaması bizi narahat etmir. Düşünmürük ki, bunlar cinayətkarlığı artırır, bizə potensial təhlükə yaradır. Əxlaqsızlığa, əxlaqsızlıq yuvalarına, narkomanlara göz yumuruq, ancaq heç düşünmürük də ki, sabah bu işlərə öz övladımız da qarışa bilər.

Evi zibilləyən uşağımıza acıqlanır, parkı zibilləyən gəncə heç nə demirik. Oğlumuza başqalarına sataşmamasını, dava etməməsini tapşırır, küçədə gördüyümüz tərbiyəsizliklərə göz yumuruq. Amma düşünmürük ki, pis şeylər daha tez yayılır və gözümüzü açınca onları öz ocağımızın başında da görəcəyik...

Unutmayaq, ictimai rəy, ictimai mövqe çox önəmlidir. Onunla hesablaşmayan heç bir şəxs, qrup, dövlət qurumu, dövlət yoxdur. Ancaq təkbaşına, pərakəndə mübarizə güclü effekt vermir. Mütləq təşkilatlanmaq lazımdır. Küçələri zibilləyənlərə qarşı belə, təşkilatlanaraq, planlı, elmi şəkildə mübarizə aparmaq lazımdır.